Xi´An en Maiji Shan

De afgelopen week hebben we het tempo soms wat naar beneden gegooid. De laatste dag in Beijing was het weer wat omgeslagen en was het overal heiig en grauw. De temperatuur echter was nog steeds prima en rond de 28 graden. We hebben op ons dooie akkertje door het park van Summer Palace gewandeld – en wel heel actief een rondje op de waterfiets gedaan. De volgende ochtend vroeg op en naar het west-station voor de trein naar Xi’An een kilometer of 1000 verderop in 9 uurtjes. Het eerste deel ging vrij traag en met nog 3 uur voor de boeg waren we pas op de helft. We zaten echter in een zeer snel treintje en het laatste stuk zoefden we met 250 km per uur door de landbouwgebieden en kwamen rond 19 uur aan in Xi’An. Het hostel is vrij nieuw en dus zijn de bedden nog lekker fris en van goede kwaliteit. We waren moe van het nietsdoen in de trein dus besloten we in het restaurant van het hotel te eten. De slechtste maaltijd tot nu toe met taaie kip en de meest saaie dumplings die er in China te vinden zijn (tot nu toe – en hopelijk blijft dat zo). Het kwam gewoon regelrecht uit de diepvries… geen succes dus, maar het is niet elke dag feest.

Voor diegene die wat geschiedenis bijgebracht wil hebben… Xi’An (4,5 miljoen inwoners en de hoofdstad van de provincie Shaanxi) is een legendarische stad die ooit het begin vormde van de zijderoute en in die tijd al een metropool en ook de grootste stad ter wereld was. Vanwege de zijderoute was het er een smeltkroes van culturen en waren er meer buitenlanders dan dat er nu als toerist of expat zijn. Xi’An was in de afgelopen eeuwen vaak ook de hoofdstad van het oude China. De gloriedagen liepen in de 10e eeuw teneinde, waarvan nu de stadsmuur en de moslimwijk een schaduw zijn van de tijden van weleer.

We hebben 3 dagen in Xi’An met een onderbreking van 2 dagen die we het binnenland van de naburige provincie Gansu gaan besteden. De eerste dag hebben we een beetje door de stad gebanjerd en we kwamen al snel in het Moslim Kwartier uit. Een bruisend deel van de stad vol met stalletjes – waar wel blijkt dat iedereen het zelfde verkoopt en gedurende de dag de toeristenmassa (vooral Chinezen) aanzwelt tot een mierennest. In de middag terug naar het hostel gegaan en een biertje gedronken en later naar de ticketoffice om een treinkaartje naar Tianshui te boeken. In de buurt liggen de Maijishan grotten en daar willen we graag heen. Wordt vast een heel avontuur want na Beijing wordt er in Xi’An een stuk minder Engels gesproken of begrepen, laat staan in het binnenland.

Na het bemachtigen van de tickets zijn we toch maar de stadsmuur opgegaan. Xi’An heeft als een van de weinige steden nog een ‘originele’ stadsmuur die in een vierkant om het stadscentrum ligt. Hier kan je een fiets huren en een rondje fietsen. De muur is in omtrek 15 km dus dat is prima te doen. ‘s Avonds zijn we weer het moslimkwartier ingelopen voor de avondmaaltijd. Het eten hier is net even anders dan het echte Chinese eten. Sjasliks en een soort pizza’s zijn het meest exotisch en daarnaast wordt er een midden-oosten versie van de Chinese keuken geserveerd. Uiteraard weer lekker gegeten!

De tweede dag hadden we even nergens zin in en zijn lekker in en om het hostel gebleven. In het restaurant een filmpje gekeken (Copycat) en ineens waren de dure buitenlandse biertjes in de aanbieding. Erdinger, Boddingtons, Hoegaarden, Guinness… omgerekend 3 euro per flesje; niesleecht. Dat was dus lekker genieten!

Op naar Tianshui. Dit ritje hadden we een T-klasse trein en hard seats. Maar eerst de trein in zien te komen, je mag namelijk niet zomaar op de platforms lopen. Pas tien minuten voordat de trein vertrekt gaan de deuren van de wachtruimte open en mag je naar het platform. Chinezen gaan al drie kwartier van te voren in de rij staan voor de deuren. En als de deuren dan eenmaal open zijn trekken en duwen ze totdat ze er doorheen zijn en rennen ze naar het platform. Wij zaten deze keer ook in het getrek en geduw… geen pretje kan ik zeggen. De seats in de trein waren redelijk te doen, ze zijn wat recht en je zit met zijn drieën op een rij. Vier uur gingen voorbij, en waren we in Tianshui. Daar gingen we op de stadsbus helemaal naar het begin van het park waar de Maiji Shan in lag. Onze homestay lag alleen in het park, we konden er niet zomaar even naar toe lopen zonder entree te betalen terwijl we het pas de volgende dag echt zouden gaan bezoeken. Gelukkig een gids wilde wel even bellen naar ons verblijf, en binnen vijf minuten stond de eigenaar me zijn auto voor onze neus… geen entree betaald, en de man scheurde door het park naar zijn huis (hij wist vast heeeel goed de weg dacht ik maar). Het was erg leuk om daar te verblijven, we waren nu echt eens te gast bij een Chinees echtpaar in een klein dorpje. De vrouw maakte twee lekkere gerechten voor ons klaar, en met het point-it boekje hebben we iets van een gesprek kunnen voeren met ze! Het uitzicht vanaf hun huis was fantastisch, recht op de Maiji Shan!

Jeroen kreeg slecht nieuws. Jeroens vader belde omdat Jeroens Oma overleden was. We waren al wel op de hoogte dat het niet zo goed meer ging met haar, ze is 87 geworden. De volgende dag hebben we en wierookje gebrand

De volgende dag regende het… In en op de Maiji Shan viel het mee, de gangetjes rond de berg hadden afdakjes. Laura vond de trapjes wat eng, je keek namelijk elke tree recht naar beneden van een hoogte van ongeveer 40 meter. De weg terug naar de voet van de berg hebben we gelopen in de regen. Het was te doen, en we hadden zeeën van tijd.

Terug in Tianshui zijn we de stad maar in gelopen, we voelde meteen dat deze stad anders, kleiner was en erg weinig toeristen kwamen. Geen westerse merk kleding, maar lokale Chinese winkeltjes. En zo ook een thee winkeltje waar ik even een klein beetje thee wilde kopen. We werden meteen uitgenodigd om te zitten en thee te proeven… ach ja we hadden tijd zat. De thee kwam uit de vriezer en was oolong thee, heeel lekker!! Maar geen woord Engels kon de man, dus weer met handen en voeten en de point-it een gesprek kunnen voeren. We werden een soort van attractie, want nadat we er een uur al zaten, waren drie andere mensen in het kleine thee winkeltje erbij komen zitten, wel gezellig! Anderhalf uur later kwamen we het theewinkeltje uit met dure maar lekkere thee, en werden we uitgezwaaid door de man zelf.

Terug in Xi´An hadden we net de laatste bus gemist. We zijn een Riksja ingestapt na uitgelegd te hebben waar we naar toe wilde en hoeveel het zou gaan kosten. Na vijf minuten kwamen we erachter dat hij het toch niet helemaal begrepen had, we gingen totaal de verkeerde kant op… hij snapte de kaart van on niet. Maar gelukkig wist Jeroen wel hoe we moesten rijden, en de man volgde toen maar Jeroens aanwijzingen vanuit ons bakkie!

Na 1 kort nachtje in Xi’An was het vandaag tijd om einde van de dag naar Shanghai te gaan reizen met de nachttrein. Die middag hebben we in Xi’An de small white goose pagoda bezocht. Een leuk uitstapje want deze pagode wordt minder vaak bezocht dan zijn grote broer, de big white goose pagoda.

‘s Avonds dus de nachttrein in. Goede trein, met zachte bedjes en in onze coupe zat een schattig jochie met zijn moeder. Al was hij tijdens de nacht minder schattig met zijn gebrul en gebrabbel. Op het schermpje heel veel reclame zitten kijken en foute Chinese liedjes gezien. Om zeven uur vonden ze het tijd om de muziek weer aan te zetten, want iedereen is dan toch al wakker…ahum. Kwart over tien kwamen we aan in Changzhou en stapte we over in de bullit train verder naar Shanghai om Ralf te bezoeken. Dat laatste stukje was wel vet, alsof we in een vliegtuig zaten zo hard, zo comfortabel de stoelen en een leuke film stond aan!

In Shanghai nog even tien metrostops en een taxiritje verder kwamen we bij Ralf zijn school aan! Grappig om iemand te bezoeken die we twee maanden geleden nog hadden ontmoet in Utrecht, en nu hier op zijn werk bezig zien. We konden bij zijn bureau de zware tassen achterlaten, hij moest zelf nog even een paar uur werken, dus gingen wij met een drankje in het nabij gelegen park zitten. Oudjes waren daar aan het vliegeren, een hele sport, want die vliegers zo zagen we, waren kilometers ver weg in de lucht aan het zweven. Als er dan weer een vlieger de lucht in ging was het soms geruzie omdat de lijnen van de vliegers elkaar kruiste, maar het werd altijd goed opgelost door die mannetjes, een leuk gezicht. Helemaal prima dachten we, even bijkomen van al die dagen gereis. ‘s Avond gingen we met de baas van Ralf eten, wat heel gezellig was en dan kom je erachter dat die biertjes toch wel aan beginnen te komen na een paar, want zoveel percentage hebben ze eigenlijk niet. Einde van de avond was ik goed aangeschoten. Jeroen en Ralf hadden terug in het appartement nog wat Wodka gedronken, terwijl ik het prima vond voor vandaag en naar bed ging.

De volgende dag was opstaan niet gemakkelijk. Uiteindelijk om een uur of 3 maar eens naar buiten gegaan met het idee om richting de Bund te gaan. Jeroen voelde de vodka echter nog te veel hangen dus gingen we maar weer richting park en Ralf een berichtje sturen toen we hem ineens op straat tegen het lijf liepen. Ralf had de dag ternauwernood overleeft en we gingen weer naar zijn huis waar we nu lekker van thee aan het genieten zijn en de LP doornemen wat we morgen willen zien in Shanghai.



Mijn locatie .

1 reactie op “Xi´An en Maiji Shan

  1. Ha reizigers,

    wederom leuke verhalen zeg! In korte tijd ook heel veel verschillende indrukken en ervaringen. Het lijkt met jullie reisblog alsof je in ‘sneltreinvaart’ door het land schiet. Veel plezier verder in Shanghai ! Vergeet niet om Shanghai WFC te bezoeken. Grandioos uitzicht over de stad op 475 meter hoogte als de smog het tenminste toelaat!

Reacties zijn gesloten.