Myanmar (Birma)

Ergens in Vietnam hadden we besloten om naar Myanmar af te reizen en kochten we een LP voor 2 dollar (een kopie natuurlijk maar goed). Nu het democratisch proces sinds de verkiezingen van 2010 langzaam aan op gang lijkt te komen, Aung San Suu Kyi niet meer onder huisarrest staat en zelfs weer vrij mag reizen leek het ons tijd om Myanmar een kans te geven. Of er ook echt iets veranderd zal de toekomst uit moeten wijzen.

Myanmar; het land van instant drinks en tegenstellingen. Thee wordt verbouwd in Myanmar en krijg je vaak gratis bij je maaltijd, maar bestel je thee dan krijg je instant thee of lipton thee…hhmm. Het straatbeeld in de stad lijkt te zijn blijven hangen in de jaren ’80. Overal 80-ies style reclame voor nieuwe producten. Op straat zie je veelal oude maar degelijke auto’s met af en toe wat errug dikke patserbakken. Paard en wagen kun je als taxi nemen in Bagan, een fietstaxi of een 80-ies bak met nog een cassette speler er in. Maar er zijn ook gewoon hele luxe bussen naar de grote steden waar ook gewoon locals mee reizen, al is er 1 verschil…zij worden voor hun huis afgedropt door de bus en toeristen mogen de laatste 10 km naar hun bestemming met een taxi overbruggen om naar een hotel te komen.

En jawel; neem een flink pakket spiksplinternieuwe dollarbiljetten mee! Een kreukje en het wordt niet geaccepteerd, de biljetten worden met zijde handschoentjes onder de loep genomen.

We hebben ons hier ook vaak afgevraagd waar ons geld naar toe gaat, want overnachten en bijvoorbeeld bier zijn vaak niet goedkoop. Prijzen zijn verdubbeld sinds 2010 toen het land open ging voor toeristen. We komen soms in hotels met muffige kamers die doodleuk 25 dollar voor een kamer vragen. Een taxi is ook best prijzig. Na wat navraag en gesprekken met andere toeristen en locals kwamen we erachter dat dat alles te maken heeft met de regering. Een taxi chauffeur heeft een permit nodig om buitenlanders te vervoeren van 80 dollar. Voor een auto vraagt de regering ten minste 50% tax. Als je naar een hotel belt zeggen ze standaard dat ze vol zitten, terwijl dat vaak niet het geval is ontdekte we. En welke hotels hebben wel plek…jaja de dure 40 dollar+ hotels. Maar de andere kant van het verhaal is dat hotels met veel fake reserveringen zitten en een leeg hotel zijn, dus nemen ze maar een paar reserveringen per dag aan. Wij hebben 1 keer een reservering gedaan en voor de rest gewoon afgereisd en ter plekke gezocht naar een goedkoop hotel. En soms cheap-ass kamers genomen en soms een iets duurdere met eigen douche.

Onze minivakantie begon in Yangon waar we op de trein stapte naar Thazi. Vanuit ons derde-klas bankje zagen we een hele andere wereld aan ons voorbij komen. Op het platteland ga je nog verder terug in de tijd. Jeroen vond het lijken op ‘Het Kleine Huis op de Prairie’ met houten karren getrokken door koeien of waterbuffalo’s en houten hutjes in kleine dorpjes. De trein rijdt op een zeer smal spoortje en wiegt (of zeg maar schud) je van links naar rechts en van boven naar beneden over de glooiende rails. Het is wel een grappig gezicht om iedereen heen en weer te zien gaan in de trein op hetzelfde ogenblik. De reis duurde 13 uur voor nog geen 800 km, maar dat vonden we niet heel erg; het uitzicht was super en we konden lopen en er was een wc in de buurt.

Een hotel was snel gevonden, al wisten we in eerste instantie niet zeker of we er wel wilde slapen, het zag er erg doods uit en op de bedden lag een plastic zeil. Maar vanuit het niets kwamen nog twee andere gasten aanlopen en kwam het hotel weer tot leven. De eigenaar kwam bij ons zitten tijdens het eten – wat we op de gok ook daar besteld hadden en super lekker bleek – en met de andere gasten hebben we nog een biertje gedronken en onze ervaringen gedeeld over reizen in Myanmar. De volgende dag reisde we verder per lokale bus naar Nyaungshwe voor Inle lake over een mooie bergpas. Zou volgens de reisgids 7 uur duren maar binnen 4,5 uur waren we op onze bestemming… omgekeerde wereld! Daar aangekomen was het nog even zoeken naar een goedkoop hotel. Eigenlijk was dat ons riedeltje elke keer als we aankwamen, de afweging van een goedkope kamer tegenover een duurdere kamer, en de kans dat als je terug kwam voor de kamer de kamer weg zou zijn…tja hostelworld.com is toch wel een hele fijne uitvinding.

We kwamen daar ook weer Nicole tegen die we ontmoet hadden in Thazi. Zij was per trein om 6 uur ‘s ochtends naar Inle Lake vertrokken en was om 10 uur in de avond aangekomen. De trein had onmogelijk veel keren gestopt voor elke hut op het land en was ook nog eens 10 km voor de stad ermee opgehouden zodat ze de laatste kilometers lopend over het spoor in het donker had moeten afleggen…pfff waren wij even blij met onze nog geen 5 uur durende busrit!

We bezochten het meer per lokale boot wat eigenlijk iedere toerist doet. We hadden geprobeerd om uit te leggen dat we een niet toeristische route wilde. We hadden enkele tours bekeken die allen dezelfde dingen deden. Eenmaal op het water verspreidde de tourbootjes zich en de eerste twee uur hebben we geen toerist gezien. We hebben wat dorpjes bekeken, tomaten velden drijvend op het water, een sigarenfabriekje, maar ook de meer toeristische lotuswevers en wat pagodes en tempels. Ook hier merkte we weer de tegenstellingen op. De sigarenfabriek die we bezochten was klein en de mensen waren erg vriendelijk en gaven ons 10 sigaren gratis. Bij de lotus wevers kregen we een hele tour zag alles er toeristisch uit en vroegen ze 65 dollar voor een klein sjaaltje… bizarre prijzen. Op de terugweg vroeg Jeroen of hij in het meer kon zwemmen en de gids zei ´ja! heel lekker water!´ en ja het was heel helder water dus Jeroen dook er in. De gids en de driver vonden dat ook wel een goed plan en doken er ook in! Laura had een witte onderbroek aan… niet echt een handige keuze voor deze dag! De dag erop zijn we rond gaan fietsen en eindigde we bij een wijnboer. Lekker decadent hebben we daar de goedkoopste fles besteld van 10 dollar en een portie frietjes.

Van Inle Lake gingen we met de nachtbus naar Bagan. Weer over dezelfde bergpas met haarspeldbochten maar dan in het donker in een nachtbus, flink hobbelen en weer constant stoppen voor locals. Elke keer de lichten aan, veel geschreeuw,… geen slaap voor ons dus! Om half vier in de ochtend kom je dan aan in Nyaung U; moesten we op zoek gaan naar een hostel. Na wat lopen en wat volle hostels tegen te zijn gekomen vonden we een hotel met plek! Alleen konden we pas inchecken rond 8 uur. Met wat andere hotel/bus gangers besloten we de zonsopkomst te gaan bekijken vanaf een van de pagodes en wow; wat was dat een indrukwekkend gezicht.

De stilte om je heen, de lucht die telkens opnieuw verkleurt en al die kleine pagodes en tempels om je heen… dit was misschien nog wel beter dan Angkor Wat! Terug in het hotel hebben we vier uur geslapen en daarna op de fiets gestapt om het uitzicht van vanmorgen eens van dichtbij te gaan bekijken. Het was erg bijzonder om met je fietsje over zandpaadjes tempels en pagodes te ontdekken, een soort van Indiana Jones maar dan op de fiets!

Bagan was erg indrukwekkend en mooi, maar we waren ook een beetje tempelmoe en reismoe. We zijn maar 1 dag gebleven en besloten om de dag erna een dagbus te nemen terug naar Yangon. Een relaxte terugreis want dit stuk heeft zowaar een snelweg! Hij was zo nieuw dat er nog geen restaurantjes naast waren gebouwd, en dus ook geen wc’s. Dus af en toe stopte de bus langs de weg en gingen we allemaal op een rijtje in de bosjes plassen!

We hebben nog twee dagen rond en in Yangon wat dingen bezocht, zoals het huis van Aung San Suu Kyi, en een dorpje aan de overkant van de rivier Twante wat erg arm was. Ook hebben we nog een demonstratie van monniken gezien; wat eens te meer duidelijk maakt dat er nog veel moet gebeuren in Myanmar. De laatste avond in onze stamkroeg nog wat biertjes genomen in gezelschap van twee andere Dutchies op Azië-reis en toen was het alweer tijd om terug te reizen naar de moderne en relaxte stad Bangkok!

Bye Myanmar; een mooi land! We hopen dat de komende jaren beter voor je wordt dan het verleden. Wie weet komen we nog eens terug!

En voor alle andere kiekjes van Myanmar hierbij de LINK!

Mijn locatie .

3 reacties op “Myanmar (Birma)

  1. Hoi Laura, Jeroen.
    Nou we hebben nog niet eens op dit verhaal kunnen reageren of we hebben al een nieuwe in de bus! Ik denk als ik zo het verhaal lees en de foto’s bekijk dat jullie beslist geen spijt hebben dat je ook het voormalig land Birma hebt aangedaan. Prachtige foto’s ( die tempels met de zon erop, heel mooi)en het lijkt me inderdaad een heel mooi land. Grappig, afgelopen maandag had het NOS journaal een kort item over Myanmar en wat er zoal veranderd is sinds 2010. Afgelopen november is zelfs president Obama daar geweest ! Ook de foto’s bij jullie volgend verhaal zijn mooi. Genieten maar. Vanmorgen (woensdag ) hebben we Ronald nog aan de lijn gehad. Die geniet ook erg daar aan de Westkust van Australie. Wij hebben hier net de kerstboom neergezet. Uiteraard wensen we jullie daar ook hele fijne Kerstdagen -hoe je die ook ingaat vullen- en een goede jaarwisseling. Ja ik geloof dat die er gewoon komt, en zo niet, dan hebben wij in iedergeval erg genoten van jullie verhalen en de foto’s. Bedankt !!! Hartelijke groet van Jannie en Roelf. Sappemeer.

  2. Hallo Allebei,
    Wat een leuke foto’s met die jumbo’s Laura die tulband staat jou goed!
    Nu maar weer tot de volgende keer groetjes Els.

  3. Hallo luitjes,
    Weer mooie belevenissen van jullie gelezen! De tijd van thuis komen komt steeds dichterbij. O,ja Jeroen we hebben R.P. Nog even gesproken,ging naar z,n oma in Soest kerstplantje brengen. Nu kusjes voor jullie van ons beiden,pa en te.

Reacties zijn gesloten.