Mekong Delta, Phnom Penh en Sihanoukville

Na een laatste dagje HCMC was het tijd om de Mekong Delta in te gaan. Na lang wikken en wegen wilden we toch een wat duurdere tour gaan doen inclusief homestay. Aangekomen bij het bureautje bleek alleen ´de andere´ tour te boeken – inclusief bezoekjes aan een coconut candy fabriek, pottenbakker, fishfarm, enz… en dan moet je overal natuurlijk kopen, kopen, kopen. Hadden wij heel geen zin in en die toer kon je echt overal voor een paar tientjes boeken; ons niet gezien. Enigszins teleurgesteld hebben we toen een busticket geboekt naar Can Tho van waaruit je veel van de delta kan zien. En dat bleek een goede keuze achteraf!

Voor iedereen die naar Vietnam wil gaan trouwens even een goede tip. De meeste busmaatschappijen regelen na aankomst op het busstation een taxirit met hun eigen busjes. Wel opletten want er staan tientallen taxichauffeurs om de bus heen die je maar wat graag naar je hostel willen brengen. Niet op ingaan dus en gewoon het kantoortje van de busmaatschappij inlopen. Je moet soms eventjes wachten maar vervolgens wordt je wel mooi gratisch en de voor niksch afgedropt! In het hostel kon je gelijk een goedkoop bootje regelen voor een toer naar de floating market en ook de bustickets voor een volgende bestemming waren zo geregeld.

De volgende ochtend moesten we om 5.30 klaarstaan voor onze tour naar de Chau Rang floating market. Uiteindelijk iets later (zoals wel vaker) dan gepland door de taxi opgepikt en op naar het dock. Daar lag een schattig klein bootje voor ons klaar en ja dat was alleen voor ons! Het was een klein uurtje dobberen naar de markt. Op de drijvende markten wordt allerhande fruit en ander voedsel verhandeld en er zijn ontbijtbootjes waar we een lekker noedelsoepje hebben genuttigd.

Na de markt was het wisseling van de wacht voor de schipper, hij stapte op een ander bootje en een mevrouw (waarschijnlijk zijn vrouw) kwam bij ons aan boord. Vervolgens kregen we nog een toertje door de smalle watertjes en onze mevrouw was flink bezig met de water cocusnootplant. Als je de bast schilt kan je hiermee allerlei dingen maken. Eerst kreeg Laura een mooie bloem en aan het einde van de toch was Laura helemaal in stijl opgetuigd tot en met oorbellen aan toe!

Eind van de ochtend weer de bus in op naar Chau Doc vanwaar je met een speedboot naar Cambodja kan. Aangekomen in het hostel werd ons een goedkoop motorbike zonsondergangs-toertje aangeboden naar een berg met uitzicht over de rijstvelden en delta. We wilden nog wel wat van de omgeving zien dus 30 minuten na aankomst zaten we achterop de brommer. Het itzicht was prachtig en liggend in een hangmat hebben we genoten van een mooie zonsondergang.

In de avond hadden we afgesproken om met de Engelse Ian en zijn vriendin die we op de bus hadden ontmoet om een drankje te doen. Zijn vriendin lag al te slapen dus uiteindelijk met zijn drieën direct voor het hostel op het marktplein van onze laatste Vietnamese biertjes genoten. Later die avond toen alleen de heren nog over waren kwam een mannetje afrekenen en liep vervolgens weg om geld te wisselen… totdat we ons beseften dat het mannetje niet bij onze bierverkoper hoorde. Dus wij rennen! En om de hoek was meneer al gestopt met rennen en zat ie in de val. Hij stond met een hele berg geld trillend in zijn handen. We hadden die avond rijk kunnen worden maar hebben alleen het gestolen bedrag terug gevraagd. Hij blij, wij blij. Terug lopend richting marktplein kregen we applaus van de locals. Dus nog maar wat biertjes op onze overwinning geproost! Helaas de volgende ochtend weer om 6 uur op…

Met de cyclo opgepikt bij het hotel en de boot op richting Cambodja. Na een uurtje aangekomen bij de grens – een drijvend kantoortje aan de Vietnamese kant – de grenspost bij Cambodja leek het meer op een restaurantje en een tempeltuin. Het wachten duurde nogal lang en Ian kwam uiteindelijk aan met twee Angkor biertjes. Jep; die verkopen ze gewoon bij het grenskantoor. Het was dan wel 9.45 in de ochtend; dat biertje smaakte behoorlijk goed! Bietje op maar nog steeds geen paspoort terug. Mannetjes liepen overal in de tempeltuin met paspoorten rond op zoek naar eigenaren. Ze hadden ook de mensen van elke boot in groepjes bij elkaar kunnen houden en niet alle paspoorten door elkaar hoeven husselen dan was het een stuk sneller gegaan… En toen we de paspoorten terug kregen moesten we nog steeds onze stempeltjes zelf gaan halen. En dan blijkt dit de makkelijkste grensovergang te zijn…

Na twee uur zoeven over de Mekong kwam Phnom Penh in zicht! Het was echt gigaheet maar Laura wilde perse naar het hotel lopen in plaats van 2 dollar voor een tuktuk te betalen. Zwetend als niet een maar twee ottertjes kwamen we 20 minuten later aan bij ons hostel. Niet het beste hostel, maar wel lekker goedkoop. Een beetje rond gewandeld door de backpackerswijk en het Koninklijk Paleis gezien. Hier was het heel erg druk met locals. In de locale expat/backpackers boekjes hadden we al opgemaakt dat de oud koning overleden was en het land dus in rouw is.

Net als Vietnam heeft ook Cambodja een heftig en recent verleden. Tussen 1975 en 1978 was hier de Khmer Rouge onder leiding van Pol Pot aan de macht. In drie jaar tijd is 25% van de bevolking vermoord door het eigen volk en is alles in het land vernietigd. Net als de Nazi’s was ook de Khmer Rouge erg bedreven in het verzamelen van allerlei gegevens. Bergen met gruwelijke foto’s en handgeschreven bekentenissen zijn er. Ongeveer alle intellectuelen werden vermoord – ook als je een bril droeg werd je als intellectueel gezien – en iedereen uit de stad moest werken op het platteland ver weg in de jungle met nauelijks iets te eten en met werkdagen van 15 uur, je ging letterlijk je dood tegemoet. Mensen werden willekeurig opgepakt en ook als je voor het regime werkte was je leven niet veilig. Je werd net zo lang gemarteld tot je hetgeen bekende wat men wilde en vervolgens werd je naar een van de Killing Field gebracht waar je met een hamer of bijl je graf in werd gesmeten. Kogels waren te duur…

Uiteindelijk kwam er hulp van de Vietnamezen en werd Cambodja bevrijdt van dit verschrikkelijke regime. In Phnom Penh woonden nog maar ongeveer 100 mensen, daar waar het er eerst ruim een miljoen waren. Na de val van het regime werd de nieuwe regering helaas door veel westerse landen niet erkend omdat het was bevrijdt door het communistische deel van Vietnam en kreeg de Khmer Rouge uiteindelijk zelfs een zetel in de VN! Het is vreemd om te weten dat iedereen ouder dan 35 de Khmer Rouge heeft overleeft en dat mensen die voor het regime werkten nu naast mensen wonen die familie hebben verloren die wellicht door hun buurman zijn vermoord.

Het bezoek aan de Tuol Sleng gevangenis en de Killing Fields was bijzonder indrukwekkend. Je stemming slaat echt om van zo’n dagje. Bij de Killing Fields komen nog steeds de botten naar boven -vooral na een flinke regenbui – en liggen her en door nog kledingresten van slachtoffers. En in Tuol Sleng hebben we een van de 7 overlevenden van dit martelkamp ontmoet wat heel bijzonder was. Je krijgt echt een brok in je keel als je ziet en hoort wat er gebeurd is. De eerste indrukken van Cambodja zijn nogal heftig dus. ‘s Middags een terrasje gepakt wat echt even nodig was en een bus naar Sihanoukville aan de kust geboekt waar we een paar dagen lekker in een bungalow aan het strand gaan niksen!

Na weer een langer dan geplande busrit direct met de tuktuk door naar Otres Beach, 7 kilometer buiten Sihanoukville zelf. Wat een heerlijke plek. Een zandweggetje met aan de ene kant standtentjes en aan de andere kant kleine bungalows en bomhutten. Het is nogal een hippie vibe hier waar alles kan, er is een dozijn aan happy pizza restaurants en overal zijn kruidige dampen. Wij gingen naar Wish You Were Here waar we twee dagen gechilled hebben en aan het strand hebben gehangen of in de heerlijke onderuit-hang fauteuils zaten. Het is erg fijn om even niets te doen na maanden lang onderweg te zijn en elke dag weer bergen nieuwe indrukken op te doen. Soms is er te weinig tijd om alles goed op te slaan en moet je even rust houden! Eigenlijk was het de bedoeling om weer verder te gaan maar het niets doen beviel ons goed dus besloten we na 2 dagen naar een van de eilanden te gaan. Ons oog viel op Koh Ta Kiev en we besloten er voor een dag en nacht heen te gaan.

Met een klein vissersbootje in een uur naar het eiland gevaren en de entree was gelijk geweldig. Via een soort van tunneltje vanaf het strand loop je richting een bar met ervoor een groot houten plateau dat over het water uitkijkt. We zitten er nog geen vijf minuten als er een Choclate-Mint Absinthe Shake voorbij komt die er zo heerlijk uitziet dat we er ook een bestellen. Het uitzicht is paradijselijk en het eten dat er is blijkt inderdaad net zo paradijselijk. We besluiten nog maar net op het eiland dat er een nacht bij gaat komen! Joel de eigenaar glimlacht en zegt dat het wel vaker zo gaat maar binnen 10 minuten na aankomst was wel erg rap. Johann – een twee meter+ lang – blijkt de absinthe man. Hij stookt zijn eigen Abyss Absinthe in de jungle; of we willen zien hoe het gemaakt wordt. We verdrijven de tijd met boekjes lezen, zwemmen, snorkelen, cocktails drinken, eten en nog meer zwemmen… ‘s Avonds haalt Johann zijn gitaar tevoorschijn en speelt eigen liedjes en covers van Social Distortion, Nirvana, Velvet Underground.. en ander veelal depri werk ;-)

De tweede dag hebben we niet veel meer gedaan dan de dag ervoor. Jeroen zag een gitaar ergens liggen en na een tijdje pingelen kwamen er ineens weer IWIK-liedjes naar boven. Er is geen stroom, geen internet, niets. Heerlijk even weg van de wereld. Voor iedereen die overweegt naar Cambodja te gaan; TEN103 mag je niet missen!

Maar aan al het mooie komt een einde… het is weer tijd om verder te gaan. Een nachtje terug naar Otres Beach en dan ligt er een hele lange busreis naar Siem Reap in het verschiet. Op naar de tempels van Angkor!

Aangezien ons opslaglimiet op gaatverweg.nl bereikt is en Picasa weer bereikbaar schakelen we vanaf heden weer over… dus meer foto’s zie je op onderstaande link! (LET OP: een deel van de foto’s kan schokkend zijn…). Maaruh… CHECKEN dus die foto’s!


Mijn locatie .

5 reacties op “Mekong Delta, Phnom Penh en Sihanoukville

  1. Hoi Laura en Jeroen,

    tjonge wat weer indrukwekkende verhalen en wat leven wij mensen toch in verschillende werelden terwijl we toch echt allemaal hier onze tijd op dezelfde aardbol doorbrengen….
    Geniet nog verder van jullie reis en heel veel plezier!

    Jannie en Roelf uit Sappemeer

  2. Hoi,hoi.
    Het is nu bijna 11uur, ben net lekker gedoucht , daarna met wat druiven nog even achter de computer en zien we dat er weer nieuws is van jullie!
    weer heel veel moois hoor!! Het is net of ik dit ook een beetje meemaak.
    Heel veel plezier verder, kusjes Els.

  3. Hallo Neolau,

    Fijn om weer een reisverslag van jullie te lezen en wat een mooie maar ook heel indrukwekkende foto’s. Ik probeerde die van jullie tweetjes in het bootje uit te printen maar dat lukte niet precies.
    Ik vind het wel indrukwekkend dat jullie nu landen kunnen bezoeken, die vroeger voor ons niet bereikbaar waren i.v.m. oorlogen. Ik zie ook steeds dat het eten jullie goed smaakt en Jeroen speelde weer eens gitaar. Nu veel plezier verder daar en de groetjes van PA>

    Doei!!!!!!!

  4. Mooie foto’s, de paar foto’s van de fields zijn voor mij heel herkenbaar (zij het vanuit een ander tijdperk), het kruisje bij de boom moet haast wel door een Brit geplaatst zijn, dat blijft toch altijd een mooi gebaar.

Reacties zijn gesloten.