Maleisië

Uitgecheckt, de tassen ingepakt en klaar voor vertrek. Maar we hadden nog wat uurtjes de tijd dus hebben we maar dit berichtje getikt! Maleisië was relaxed, maar het voelde voor ons ook een beetje als een soort wachten. Hoe dichterbij de datum van vandaag hoe onwenniger en vreemder het voelt. Langzaam gaan gedachten naar huis… en naar vrienden, familie, muziek, werk, toekomst, sneeuw en ijs… en dus was het de laatste dagen soms lastig om nog echt te genieten en te beseffen dat we nog steeds op reis zijn en straks niet meer. Het zal wel even wennen worden; zeker met een temperatuurdrop van +34 naar een graadje of -2,3,4,…!!!

Vanuit Singapore gingen we met de bus naar Melaka. We hebben nog nooit zo’n soepele en snelle grensovergang gehad. Bij de grens met bagage de bus uit. Stempeltje hier, stempeltje daar, tassen door de scanner, bus weer in en nog geen kwartier later rijden we alweer verder. Wow!

Maleisië is opvallend religieus. Nog meer een moslimland dan Singapore. De moskee (of moskeeën) schallen bij elk gebed hun gebeden door luidsprekers. Wel grappig is dat er naast een moskee vaak een hindoe tempel, boeddhistisch klooster of kerk staat… of zelfs allemaal! Maar naast alle religie is het land een smeltkroes van culturen. Er wonen veel Indiërs, Chinezen, Indonesiërs en ook Arabieren. En het land is ook modern. We rijden over een snelweg met vlakker asfalt dan we thuis gewend zijn. Links en rechts zien we eindeloze rijen palmbomen voor palmolie. Na 3 uur komen we in Melaka op een gigantisch busstation met rondom allemaal megamalls. We besluiten te lopen naar het centrum want Melaka is niet zo groot, maar toch wat groot als je met een kilotje of 25 á 30 kg bepakt bent. Maar we zetten door en drie kwartier later checken we in bij ons hostel midden in Chinatown. Hadden beter een taxi kunnen pakken.

Het centrum van Melaka is een echte toeristen bestemming, vooral vanwege het verleden. Nadat ergens eind van de middeleeuwen de Arabieren kwamen kwam het in de 15e of 16e eeuw eerst in handen van de Portugezen. Later namen de Nederlanders het stokje na de overwinning op de Portugezen over en halverwege de 19e eeuw (na ruim 150 jaar) ruilden de Nederlanders het voor een stukje Indonesië en viel het in Engelse handen tot ongeveer na de 2e wereldoorlog… even in een notendop.

We hebben eerst Chinatown verkend en de dag erop zijn we het historische deel van de stad gaan bekijken. Het Stadhuys – uiteraard gebouwd door de Nederlanders – een restant van het Portugese fort A’Famosa en de ruïne van een kerk bovenop een heuvel. In het Stadhuys hebben we het museum bezocht waar we door een geschiedenisles van de regio en de stad liepen.

Net als in Singapore is het hier erg warm en heel vochtig. In de middag is het eigenlijk niet aangenaam meer zo bloedje heet. In de middag gingen we dus vaak terug naar ons hostel om te lezen en een beetje te internetten. ‘s Avonds eten bij de hawkerstalls; Chinese noedels, Pakistaanse tandoori,…

Na 3 dagen gingen we door naar Kuala Lumpur voor de laatste zes dagen. Het is een compacte stad met allemaal rommelige wijkjes maar er is ook een heel modern deel vol wolkenkrabbers en de befaamde Petronas Towers die er vooral in het donker indrukwekkend uit zien. We hebben de TV toren bezocht voor een uitzicht op de stad, we kwamen in een winkelcentrum met een pretpark en een heuze achtbaan – in het gebouw! – en zijn een paar keer net buiten de stad wezen kijken. Ten noorden van de stad ligt het Forest Research Institute Malaysia (FRIM) waar naast een paar mooie jungle trails ook een hangbrug hoog in de bomen zit vanwaar je een mooi uitzicht op KL zou hebben. Maar die was natuurlijk net gesloten op de dag dat wij er waren. Een beetje een deceptie, maar de jungle paden waren ook best mooi. Gisteren zijn we naar Klang geweest, een klein plaatsje met veel lekker eten. bij onze busrit naar FRIM ging onze bus kapot en een dag later naar Klang hebben we een uur stil gestaan in de metrotrein vanwege een sein die niet op groen wilde. Toen beseften we ons eigenlijk pas dat we verder op een paar vertragingen van treinen na nooit echt problemen hebben gehad met vervoer. Wat een wonder eigenlijk!

Het aanbod van eten hier is zeer gevarieerd. De lokale keuken is niet echt onze favoriet. Het is heus wel goed hoor, maar net als Thais niet echt ons ding – vreemd want beide landen staan bekend om hun eten. Maar omdat er zoveel bevolkingsgroepen zijn is de keuze reuze. Wij komen bijna dagelijks uit bij de Indiër!

Dadelijk nog een keer de stad in om te eten en dan… helaas op naar het vliegveld. Aan al het goede komt een eind! We hebben genoten van het avontuur en de vrijheid. Het eten, de mensen, culturen, natuur, de bezienswaardigheden… we zouden zo weer op reis kunnen.

Maar vanavond vliegen we naar huis. En stiekem hebben we best veel zin om iedereen weer te zien!!!

Tot snel!

…en hier nog een keer de LINK naar de rest van de foto’s!

Mijn locatie .

2 reacties op “Maleisië

  1. Goede reis!!! Bereid je maar voor op certraagde teeinen ed. net 2 uur moeten wachten op een trein! Dikke kus!

  2. Dag Jeroen, dag Laura,

    als jullie dit lezen zijn jullie weer terug in Nederland, en het is hier koud, maar toch.
    Hopelijk hebben jullie een goede vlucht gehad en ik zou zeggen, welkom terug !
    Heb van jullie verhalen en foto’s genoten maar wil er zeker ook nog eens
    graag meer overhoren ! Tot ziens !
    Jannie en Roelf, Sappemeer

Reacties zijn gesloten.