Hangzhou en Chengdu

Maandag (8 okt dus) was het weer tijd om verder te gaan. ´s Ochtends met Ralf opgestaan en om kwart voor 7 richting station. We zijn die ochtend eerst naar Shanghai gegaan om bij Ralf de grote tassen achter te laten zodat we niet voor 2 dagen alle zooi mee hoefde te zeulen. De trein richting Hangzhou ging vanuit het South Station vlakbij waar Ralf woont, al was dat niet de snelle G/trein, maar we gingen toch nog even een tussenstop maken in Haining. Laura had de afgelopen week op internet gezocht of er in China ook geskeelerd wordt en zag dat er daar een heel indoor skeelerwalhalla bestond, dus daar moesten we natuurlijk even heen.

Ook al ben je dan op wereldreis en is het de bedoeling dat je geniet en juist dingen gaat doen die je normaal thuis niet zou doen gaat opzoeken. Maar als je dan in de buurt bent van een internationale piste die ook nog eens indoor is… dan moet je die als inline-freak toch even bezoeken!

Haining International Roller Sport Centre, klinkt goed toch! Alleen het laatste internationale event was in 2011, wij kwamen bij een nogal uitgestorven piste. Er traint nu vooral de lokale jeugd, maar ook die was niet aanwezig. Een aardige vrouw wilde ons heel graag helpen en zorgde voor skates, geen skeelers maar skates met van die kleine wieltjes en ik mocht voor 2 uur de baan op helemaal in mijn eentje!! Geweldig, en ach ja wieltjes zijn wieltjes ( 72 cm, en 76 cm wieltjes pffff)

Ik heb nog geprobeerd om het lokale pakje mee te krijgen van de Haining club maar dat ging niet, die werden op maat gemaakt en ze hadden alleen een voorbeeld pak liggen. Wel heb ik een gratis shirt meegekregen en haar mail adres. Dus als er ooit de gelegenheid is voor een trainingskamp in China dan weet ik een hele geschikte plek waar je ongestoord kan trainen wat je wil op een mooie piste!

De trein had vertraging en dat werd uiteindelijk 1,5 uur… dus we kwamen rond 20.00 uur aan in Hangzhou. De bus reed al niet meer (we zaten buiten het centrum) dus maar een taxi gepakt naar het West Lake Youth Hostel. Nu maar hopen dat het hostel een beetje okee was want het was maar Y15,- per nacht, dat is nog geen 2 euro! De courtyard zag er alvast goed uit en ook de benedenverdieping met lounge zag er gezellig uit. Okee het matras was niet niet super dik, maar we zijn inmiddels wel wat gewend! Ingecheckt en buiten in de courtyard een film gekeken op groot scherm. Stolen met Nicolas Cage. Met een frietje en een Tsingtao erbij!

De volgende ochtend werden we om 7.30 uur gewekt door het tromgeroffel van de naastgelegen school. Dit hadden we al gelezen en ook de staff van het hostel had ons al gewaarschuwd. Geen ramp want zo waren we lekker vroeg wakker en hadden we een heerlijk lange dag te gaan. Hangzhou heeft een heel mooi meer waar je omheen kunt fietsen (kilometertje of 10) en aan de westkant liggen in de bergen allemaal theeplantages en zelfs een theemuseum! Fietsjes gehuurd bij het hostel en op naar de thee.

Na een half uurtje fietsen kwamen we bij het theemuseum waar ook al de eerste theeplantages waren. Het museum was heel uitgebreid en vertelde vooral over de theeculturen in de verschillende dynastieën en hoe de thee vanuit Yunnan en andere meer zuidelijk gelegen provincies door heel China verspreid is. Grappig is dat thee eigenlijk een boomsoort is, de theeplantage worden dan ook constant bijgesnoeid zodat het struikjes blijven. Er was ook een ruimte waar je allerlei soorten thee kon zien en we waren onder de indruk van de hoeveelheid, vooral van de groene thee.

Na nog even over de plantage rond gelopen te hebben zijn we verder de bergen in gefietst op zoek naar de theedorpjes en de echte plantages. Het eerste dorpje was al snel gevonden en overal stonden vrouwtjes langs de weg voor hun huis “Hello!” en “Cha!” te roepen wat zoveel betekend als thee. Jeroen zijn favoriete bezigheid als mensen “Hello!” roepen is om met een brede grijns terug te zwaaien en ook hallo te roepen, dus zo fietsten we het hele dorpje al zwaaiend door. En toen hield de weg op… We hebben onze fiets geparkeerd en zijn het paadje opgelopen dat verder de bergen in ging. En jawel hoor; binnen de kortste keren zagen we overal theeplantages. Heerlijk rustig gewandeld tussen de Longjing Dragon Well thee :)

Na de veel te grote lunch – die belachelijk duur was ten opzichte van de kwaliteit – zijn we terug richting het meer gefietst om ons rondje af te maken. Eind van de middag onszelf getrakteerd op een speciaal bier en daarna de zonsondergang bekeken. Terug in het hostel hebben we onszelf bij de tv genesteld en zijn lekker lui wat filmpjes gaan kijken!

De volgende dag gingen we weer terug naar Shanghai om nog een laatste keer te eten met Ralf. Donald had ons uitgenodigd voor een etentje in een Sinkiang restaurant – de keuken van e meest noord-westelijke provincie van China. Weer goed getafeld en vooral weer gebierd! Daarna bij Ralf thuis nog verder gekletst, muziek geluisterd Koreaanse Jinro gedronken. Afscheid genomen omdat Ralf weer om 6 uur op moest en weer heel laat naar bed gegaan.

…En zo zit je in een paar uur in Chengdu. Okee; het was 1,5 uur vanaf zijn huis naar de luchthaven en omdat we geen zin hadden om met bepakking nog wat meer van Shanghai te zien waren we lekker vroeg. Vervolgens had het vliegtuig ook nog eens 1,5 uur vertraging en vlogen we rond half 5 richting Chengdu; een vlucht van 3 uur. Iets na 8-en werden we bij ons hostel afgedropt. Het begon te miezeren…. helaas niet het prachtweer van Shanghai. We kregen een belachelijk riante kamer met kingsize bed en eigen douche terwijl we maar 50 RMB p.p. hadden betaald; een euro of 6! …en op de prijslijst van het hostel staat toch echt 220 RMB; kortom vanaf nu boeken we alles in China via Hostelworld want dat is blijkbaar een veel goedkopere manier!

De volgende ochtend was het weer droog met zelfs een aangename temperatuur en zijn we de stad gaan verkennen. Wat gelijk opviel is dat er overal gebouwd wordt. Nu is China zelf al een flinke bouwput maar Chengdu is tot nu toe wel het meest bouwput van alle plekken waar we geweest zijn. Overal verrijzen wolkenkrabbers die de stad er niet mooier op maken. Maar toch is het wel een aangename plek. Er staan veel bomen langs de weg en bij de main road stonden zelfs bonsai bomen in de middenberm! Via Tianfu Square met een heel groot standbeeld van Mao zijn we naar People’s Park gelopen.

Lekker rond gelopen en mensen bekeken die aan het dansen waren of spelletjes zaten te spelen en thee gedronken in een theehuis waar ook mannetjes rondlopen die oren schoon maken. Uiteindelijk kon Jeroen het niet laten. Je kunt je afvragen of het hygiënisch is om je oren uit te laten mesten met stokjes, spateltjes en borsteltjes die al in honderden andere oren zijn geweest maar het was in ieder geval een hele ervaring. “Verly Lylexing” zei het mannetje, maar dat was het dus niet bepaald, maar uitgemest zijn de oortjes wel!

‘s Avonds moeten we helemaal naar de andere kant van de stad want het is tijd om Peter Piek live te gaan zien! Het leek er een paar weken geleden op dat het niet zou gaan gebeuren omdat de schema’s niet op elkaar aansloten maar uiteindelijk bleek Chengdu de perfecte plek. Ook omdat Peter hier een paar dagen geen shows heeft zodat we wat dingen samen kunnen gaan zien. Na een busrit van 45 minuten en een hele korte taxirit werden we afgedropt bij een bouwput met daarnaast een poepie chique cafe. Gelukkig waren we op de juiste plek. Eerst met zijn allen gegeten op uitnodiging van vriendinnen van Mango, de manager van Peter Piek. Uiteindelijk hebben we in een helaas niet zo’n goed gevulde zaal Peter zien spelen… hij deed zelfs een chinees liedje! In het hostel werd het uiteindelijk weer erg laat. Gelukkig had hij de dagen ervoor wel te gekke shows gehad en deze locatie was niet echt goed gelegen…

Een kort nachtje want de volgende ochtend gingen we naar het Giant Panda Breeding Research Base! Na een taxirit van een half uur (met 4 man net zo duur als de bus die er een uur over doet) kwamen we aan bij de Panda’s. Het was in eerste instantie even schrikken hoeveel toeristen hier waren; en dan hebben we het niet over de Chinezen. Wel kregen we waar voor ons geld want op het tijdstip dat wij er waren zijn de panda’s aan het eten en dus wakker. Panda’s zijn verder vooral lui en doen het liefst niets!

Peter en ik konden het niet laten een belachelijke pandapet te kopen en vanaf toen begon de meligheid. Mensen wilden met ons op de foto en dus noemden we onszelf uiteindelijk Panda Brothers en probeerden we met zo veel mogelijk mensen op de foto te gaan wat behoorlijk lukte :-)

‘s Avonds de traditionele hotpot gegeten; heet dat ie was (gelukkig was er ook een minder hete versie waar Laura erg blij mee was). Wederom op uitnodiging van een vriendin van Mango wat dus weer betekende dat de portemonnee gesloten bleef! Terug in het hostel begonnen we spontaan met het maken van een pandalied wat we de dag erna hebben opgenomen en zelfs een videotje voor hebben geschoten; heel hilarisch. Minder hilarisch was alleen dat de communicatie tussen Apple – waar het nummer op was opgenomen (iPhone) – en de laptop van Peter voor het maken van de video niet zo soepel liep waardoor we het nummer niet over konden hevelen anders dan op crappy kwaliteit… kortom; de video laat helaas nog even op zich wachten…

Inmiddels is het weer maandag en hebben we genoeg gezien van Chengdu wat naast zijn relaxte karakter en panda’s niet zo heel veel te bieden heeft in onze ogen. Helaas heeft Jeroens maag wat last van de vertering van de verder heerlijke Sichuanese keuken, maar we gaan toch weer verder reizen. We hebben nog ruim een week om de provincie te verkennen voordat we naar Lijiang in Yunnan vliegen. Afscheid genomen van Peter en Mango en op naar Emei Shan, een van de 4 heilige Boeddhistische bergen van China!

Peter en Mango waren ruim een uur voor ons weg gegaan. Toen we op het plein van het station waren werd ik echter op mijn schouder getikt en hoorde ik “Panda Brother!”. Het was Peter… ze hadden hun nachttrein naar Xi’An gemist… hopelijk hebben ze nog een kaartje voor een latere trein kunnen bemachtigen.

Inmiddels zijn we aangekomen in Emei waar we vlak bij de berg een hostel hebben. En alweer belachelijk veel gekregen voor de weinige RMB-tjes die we betaald hebben. Een eigen douche, riante bedden en zelfs voorverpakte tandenborstels in de badkamer. Maar het beste is wel de tv met CCTV1 tm 28 :-)

Meer over Emei en Sichuan in het volgende bericht; deze is lang genoeg!



Mijn locatie .