Emeishan en meer Sichuan

De reden om naar Emei te gaan is die ene grote berg die daar ligt van 3000 meter. Die gaan we dan ook beklimmen. Er zijn vele routes de berg op, de pussy route waarbij je 2/3 van de berg met de bus doet, dan cable car en de laatste stijging van 110 meter loopt naar de golden summit… Die hebben we mooi niet gedaan; nope! Wij hebben de bikkel route gedaan van meer dan 50 km de berg op, beginnend bij de deur van ons hostel. Gewapend met een bamboe stick (of monkey stick – om ondeugende apen te lijf te gaan) gingen we op pad. Bij de entree scannen ze je kaartje en maken ze ook nog eens een foto van je, die geen enkel nut heeft – ze doen er niks mee op de top helaas…

Na 100 meter in het park beginnen gelijk de tredes op weg naar de top. Ook al is het ongeveer 15 graden we beginnen al snel flink te zweten, het is ontzettend vochtig dus al snel lopen we gek genoeg in onze t-shirts. De kaart is niet heel erg realistisch blijkt dus we houden het maar op de afstanden en tijd tussen de diverse tempels die ernaast staat en dat klopt gelukkig beter. We gaan vaak stijl omhoog en af en toe stijl naar beneden. Na drie uur lopen komen we bij de eerste bushalte en een grote tempel. Waar we een uur geleden zowat alleen liepen, lopen we nu met hordes Chinese toeristen. Wel een mooie omgeving met een mooie waterval en paviljoen met bruggetjes; een chinees plaatje om in te lijsten.

Hier is ook de eerste wild monkey zone… ahum dit zijn geen wilde apen, ze worden uitgedaagd met eten door de toeristen zodat ze op de foto kunnen met de apen pfff, ze worden gewoon gevoerd! En ja als ze dan het eten niet krijgen worden ze agressief en openen ze je tas en scheuren ze dingen open. Wij kijken ernaar en gaan dan door. Uit de money zone zijn we gelijk weer alleen! Het klimmen en dalen is goed zwaar en die stok is nu erg handig om op te leunen. Bij de eerstvolgende tempel staat een stalletje en daar moet je je registreren – het hoe en waarom blijft onduidelijk en uiteindelijk hoeft maar een van ons iet in te vullen en maar voor de helft en gek genoef de belangrijke gegevens zoals je paspoortnumer waren niet nodig…

We zien de wolken steeds dichterbij komen en is op deze hoogte ook koeler, maar door al dat geklim lopen we nog vrolijk in ons t-shirtje. We zijn al ruim zeven uur aan het wandelen en hebben net een goed stijl stuk gehad. Laatste keer uitrusten en we komen zomaar drie Nederlanders tegen die van de top naar beneden aan het lopen zijn en zeggen dat het op de top ook mistig is en je nauwelijks de gouden boeddha ziet… hmmm… Na 8 uur gelopen te hebben komen we op 1700 meter hoogte bij een klooster aan en besluiten hier te overnachten. Ons een na duurste bedje tot nu toe… en wat voor een. Ons simpele bedje voor vannacht is klam en koud. We nemen alle eveneens klamme dekens van de twee bedjes naast ons en kruipen in 1 bedje met drie dekens over ons heen.

Na een nachtje zonder veel geslapen te hebben gaan we verder, op naar de top! Eenmaal buiten het klooster komen we twee bekenden tegen, Daniel en Niv die ook in ons hostel zaten. Zij waren om elf uur gaan lopen en kwamen het klooster binnen om negen uur in de avond! In het donker en de mist, zoekend naar de treden. We besluiten samen verder te lopen. We hebben allemaal geen idee hoe ver de top nog is. Klimmen de tweede dag is zwaar pfff… gister 30 km gelopen en nu moeten we er nog 25.

Na weer zoveel uur gelopen te hebben – en Jeroen en Daniel wat aapjes hebben uitgedaagd – komen we bij de bovenste parkeerplaats en de cable cars…ooooohh we zijn er bijna… fout! We komen nog wat mensen uit ons hostel tegen en die vertellen ons dat het zeker nog anderhalf uur is… klimmen, ai! Maar ook dat het boven zonnig is! Joehoeee! En ja hoor na zoveel tredes en zoveel afzien komen we om half zes boven en wat een beloning! De boeddha is mooi en het uitzicht nog mooier. we zien de berg uit de wolken komen beneden ons en beseffen dan pas hoe hoog we zitten, wow dit was zeker de moeite waard.

Op het hoogste punt trekt Jeroen een biertje open en Daniel steekt een sigaar op! En dan zijn we lui en nemen de cable car naar beneden en rennen voor de laatste bus terug naar ons hostel – wat trouwens best een scary ride was! Daar waar de bus vertrok zat je weer in de wolken. Het was ontzettend mistig, zo mistig dat je 1 meter vooruit kan kijken… en brommers geen lichten aan hebben. We hebben drie ongelukken gezien onderweg naar beneden, waarbij een met een auto ondersteboven… hoe die daar terecht was gekomen geen idee… Onze conclusie; een hele domme bestuurder of een hele dronken bestuurder. Ze denken hier echt niet na tijdens het rijden, kijken niet achterom, bellen continu terwijl ze ook nog eens aan het roken zijn, toeteren er op los alsof ze de enige auto op de weg zijn,… Wij ergeren ons echt kapot in bussen. Geef ons maar de trein! 1,5 uur later zijn we eindelijk terug in het hostel.

De dag na onze tour-de-Emei zijn we lui en gaan we een dagje naar Leshan om de grootste stenen boeddha te zien. En niet van dichtbij maar vanaf een eiland in de rivier met een biertje in de hand. Een goeie tip van Ralf en Erik die hier eerder zijn geweest. Het eiland is een soort van relax oord voor de Leshanners die in hangmatten hangen of aan het bbq-en zijn. Een soort van strand-sfeer maar dan wat kaler en met minder karakter, maar prima voor een luierdagje!

Het weer is wat heiig; of het aan het weer ligt of aan de geniale uitzichten van de dag ervoor in onze ogen was hde boeddha niet zo heel bijzonder. In de avond terug in Emei gaan we met zijn allen naar de hot-spring! De hot-spring heeft vele baden, een banana-bad, cacao-bad, een huaei-bad??!! ahum Hawaï-bad, en vele andere gekke baden! En dat alles omringd door het bos.

En dan gaan we de volgende dag verder naar het zuiden, richting bamboe-zee! Een hele uitdaging want we weten niet of het plaatsje waar we naar toe gaan hotels heeft en of we deze dag de bamboe-zee kunnen bereiken. Uiteindelijk moesten we eerst weer naar Leshan en vandaar vertrekken we met de bus naar Chángning, dichtbij de bamboe-zee. We komen om zes uur aan, en er gaan geen bussen meer naar Wanling waar het bamboe-park begint. Ai…buiten het busstation zijn we heel wat bekijks.. Laweeei (wat buitenlander betekend)! We zijn wat argwanend, maar zonder hun hulp vinden we nooit een hotel, dus we stappen toch maar in een taxi die wel een hotel weet. Hij blijkt aardig en zet ons keurig af bij het eerste hotel en gaat mee naar binnen. Na wat onderhandelingen over de prijs van de kamer kunnen we eindelijk op zoek naar wat eten. Ook hier zijn we heel wat bekijks volgen mij komt hier nauwelijks een Westers persoon!

Vroeg de wekker gezet en dan op naar de bamboe-zee, met de bus nog 20 min. Ooh wacht het was uiteindelijk bijna een uur! Een heel groot park merken we bij aankomst want overal worden we aangesproken of we een lift nodig hebben. Nou nee we komen hier om te wandelen, dus gaan we te voet verder na de entree, terwijl alle anderen busjes instappen of een brommer nemen. Na een half uurtje lopen – en diverse brommers en minivans die bij ons stopten of we niet echt in wilde stappen – komen we het eerste dorpje (Wanling) tegen waar we ontbijten. Ook het volgende half uur lopen we op de weg wat eigenlijk best saai is… waar zijn die wandelpaden! We komen bij de eerste cable car, en ai wat zien de gondels er roestig uit! In de gondel gaan we over de bamboe zee, van de ene berg naar de andere – pffff Laura vind het maar niks – maar je hebt wel en mooi en helaas alweer heiig/mistig uitzicht over de bergen en de bamboe!

De volgende cable car doen we ook, die zeker spectaculair is omdat hij over een kloof gaat en de grootste liggende boeddha gaan we ook nog even bezoeken, maar dan is het voor ons wel weer genoeg geweest. Het is een mooi gebied, maar wij missen toch wel de paden, de bordjes, een goeie kaart, e.d. Kortom; we weten het niet zo met dit park. We kunnen de wandelpaden niet vinden – er staan alleen een paar kleinere wandelroutes op de kaart. De prijs is behoorlijk hoog en dan moet je nog apart betalen voor de kabelbanen… al met al en dat zonder busjes is het een prijzig grapje. Af en toe zijn er wel hele mooie stukken waar je door het bamboe bos kunt lopen – samen met de andere toeristen naar de volgende highlight – maar het park is gewoon te groot en te uitgebreid en heeft helaas niet de paden zoals bij Emeihan zodat je dus eigenlijk met een busje overal naar toe moet – of saai langs de weg moet lopen :(

Een bus terug is snel gevonden en zo zijn we om half 4 weer terug in Chángning. Tijd voor een lunch met Boudze – gestoomde broodjes met vlees. We ontmoeten ook een over enthousiast meisje die ons graag naar een supermarkt wijst! Na een kwartier en vele foto’s later hebben we zowat het hele dorp (of stadje?) achter ons aan!

Morgen maar weer naar de grote stad, waar dingen toch net iets makkelijker gaan!

…inmiddels zijn we na een busrit van 5 uur weer terug in Chengdu en zitten we in het zelfde hostel en ook nog eens in de zelfde kamer als de vorige keer! Waarom terug naar het noorden vraag je je misschien af… Morgen vliegen we naar Yunnan, naar Lijiang om precies te zijn. Ook hier zullen we – als het weer meezit – weer flink aan de wandel gaan want hier ligt de Tiger Leaping Gorge met een hele mooie trail die we willen lopen! Jeroens’ voeten zijn in ieder geval getest nu het weer nog…



Mijn locatie .

4 reacties op “Emeishan en meer Sichuan

  1. Was jullie kwijt op Facebook. Nu weer in the picture met hulp van Yvonne. Wat n belevenissen. Geweldig

  2. Hoi Laura en Jeroen,
    Wat leuk allemaal! Jos van dijk (oud collega) van oma vroeg ook naar jullie heb het mail adres gegeven ,zij vindt het ook leuk om te lezen!
    Nu al dat hele hoge hoeft van mij niet hoor! Groetjes Els.

  3. Weer fantastisch die reisverhalen van jullie met foto’s. Jeroen die foto met dat kleine aapje vind ik geweldig. Het lijkt wel een aapopaatje. Mooie beelden.

    En wat zullen jullie een conditie hebben met akl dat lopen. Liepen ze daar in die dorpjes echt uit om jullie te zien?

    Nu hier in Nederland is de VVD en de PVDA druk bezig om een regerring te vormen.
    Ik ga de dagen op mijn werk ook aftellen.
    Deze week gaan we bezig met de nieuwe tuinaanplant.

    Voor jullie beiden nog veel reisplezier.

    Groetjes van PA en TE

Reacties zijn gesloten.